راهنمای خرید کفش مناسب پای پرانتزی

اگر پای پرانتزی دارید، احتمالاً انتخاب کفش مناسب برایتان همیشه ساده نیست، بعضی کفش ‌ها هنگام راه رفتن احساس ناراحتی ایجاد می ‌کنند و بعضی مدل ‌ها هم ثبات کافی ندارند. اما آیا واقعاً کفش می ‌تواند روی راحتی و نحوه راه رفتن افراد دارای پای پرانتزی تأثیر بگذارد؟ چه ویژگی ‌هایی را باید هنگام خرید کفش در نظر گرفت؟ در این مقاله قرار است به ‌طور ساده و کاربردی بررسی کنیم کفش مناسب پای پرانتزی چه ویژگی‌ هایی دارد، چه مدل‌ هایی انتخاب بهتری هستند و هنگام خرید باید به چه نکاتی توجه کنید.  پس در ادامه با ما باشید.  

پای پرانتزی چیست؟

پای پرانتزی به تغییر راستای پاها گفته می ‌شود که در آن زانوها نسبت به حالت معمول فاصله بیشتری از یکدیگر دارند. این وضعیت در کودکان خردسال می ‌تواند بخشی از روند طبیعی رشد باشد و در بسیاری از موارد با رشد کودک اصلاح شود. در بزرگسالان، باقی‌ ماندن یا ایجاد پای پرانتزی می ‌تواند علت‌ های متفاوتی داشته باشد و صرفاً از روی ظاهر پا نمی‌ توان علت آن را مشخص کرد. به همین دلیل، اگر فرد بزرگسال دچار درد زانو، تغییر واضح فرم پا، محدودیت حرکتی یا تغییر تدریجی راستای پاها شده باشد، بهتر است به‌ جای انتخاب خودسرانه کفش یا کفی اصلاحی، ابتدا ارزیابی پزشکی انجام شود.  

آیا کفش مناسب می‌ تواند پای پرانتزی را اصلاح کند؟

اگر دنبال کفش مناسب برای پای پرانتزی هستید، احتمالاً این سؤال برایتان پیش آمده که آیا انتخاب کفش درست می ‌تواند خود پای پرانتزی را هم اصلاح کند یا نه؟ کفش قرار نیست استخوان‌ ها یا فرم زانو را تغییر دهد، اما انتخاب یک کفش مناسب می ‌تواند به ثبات بیشتر پا، توزیع بهتر فشار و راحتی هنگام راه ‌رفتن کمک کند. در بعضی افراد، استفاده از کفی طبی یا تجهیزات مخصوص داخل کفش هم می ‌تواند با توجه به فرم پا و نحوه راه ‌رفتن، به کاهش فشار و ناراحتی کمک کند. البته این با کفش‌ هایی که صرفاً با عنوان طبی یا مخصوص پای پرانتزی فروخته می ‌شوند، فرق دارد. بنابراین اگر هدفتان این است که هنگام راه ‌رفتن فشار و ناراحتی کمتری داشته باشید، کفش باثبات ‌تری انتخاب کنید و از پاها بهتر حمایت شود، انتخاب کفش اهمیت زیادی دارد. در ادامه می ‌گوییم هنگام خرید باید به چه ویژگی ‌هایی توجه کنید و کدام مدل‌ کفش ها انتخاب مناسب‌ تری برای پاهای پرانتزی هستند.  

کفش مناسب پای پرانتزی چه ویژگی‌هایی دارد؟

قبل از انتخاب مدل کفش، بهتر است با ویژگی ‌هایی آشنا شوید که می ‌توانند به ثبات بیشتر پا، راحتی هنگام راه‌ رفتن و کاهش فشار اضافی کمک کنند. مهم ‌ترین ویژگی ‌ها عبارت ‌اند از:

1- پنجه جادار و متناسب با فرم پا

کفش نباید انگشتان را به هم بفشارد. پنجه باریک می ‌تواند فشار موضعی روی انگشتان و جلوی پا ایجاد کند و در طولانی ‌مدت باعث ناراحتی شود. راهنمای ارتوپدی AAOS نیز توصیه می‌ کند کفش از نظر طول و عرض متناسب با پا باشد و انگشتان فضای کافی داشته باشند. فرم پنجه کفش بهتر است تا حد امکان به شکل طبیعی جلوی پای فرد نزدیک باشد.

هنگام امتحان کفش:

• انگشتان نباید به هم فشرده شوند.
• پنجه نباید روی انگشتان فشار ایجاد کند.
• پا نباید داخل کفش بیش از حد حرکت کند.
• اگر قرار است کفی طبی استفاده کنید، فضای کافی برای آن وجود داشته باشد.

2- زیره باثبات با پایه مناسب

برای فردی که هنگام راه‌ رفتن احساس بی ‌ثباتی دارد، کفش بسیار باریک یا ناپایدار انتخاب خوبی نیست. کفش‌ های دارای پایه نسبتاً پهن و زیره باثبات می ‌توانند سطح اتکای مناسب‌ تری ایجاد کنند. در دستورالعمل مربوط به کفش‌ های قابل اصلاح ارتزی NHS نیز پایه پهن و زیره نسبتاً محکم از ویژگی ‌های مناسب عنوان شده است.  

3- پاشنه کوتاه و پایدار

کفش ‌های بسیار پاشنه ‌بلند انتخاب مناسبی برای استفاده روزمره فردی که با مشکلات زانو یا راستای پا مواجه است نیستند. برای استفاده روزمره، پاشنه کوتاه و پایدار معمولاً انتخاب کاربردی‌تری است. منابع NHS نیز برای کفش ‌های مورد استفاده در اصلاحات اُرتزی (یعنی کفی یا وسیله ‌ای که داخل یا روی کفش قرار می ‌گیرد تا به حمایت و اصلاح وضعیت پا کمک کند.) ، پاشنه کم تا متوسط را پیشنهاد می ‌کنند. در مقابل، اگر کفش کاملاً تخت باعث ناراحتی شما می‌ شود، صرفاً به‌دلیل تصور طبی بودن سراغ آن نروید. راحتی و ثبات واقعی کفش روی پای فرد مهم‌ تر از عنوان تبلیغاتی آن است.  

4- کفی قابل تعویض

اگر متخصص برای شما کفی یا ارتز تجویز کرده باشد، بهتر است کفشی انتخاب کنید که کفی داخلی آن قابل خارج کردن باشد. این ویژگی به شما اجازه می ‌دهد کفی تجویز شده را بدون تنگ شدن بیش از حد فضای داخل کفش استفاده کنید.  

5- پاشنه و قسمت عقب کفش محکم باشد

قسمت پاشنه کفش باید بتواند پا را به شکل مناسبی در جای خود نگه دارد. اگر پاشنه کفش بیش از حد نرم و بی ‌ثبات باشد، پا ممکن است هنگام راه‌ رفتن حرکت اضافی داشته باشد.  

6- بست قابل تنظیم

کفش‌ های بندی، چسبی یا دارای سگک معمولاً امکان تنظیم بهتری نسبت به کفش‌ های کاملاً آزاد دارند. این ویژگی مخصوصاً زمانی کاربردی است که پا در طول روز کمی تغییر حجم می‌دهد یا قرار است کفی داخل کفش قرار بگیرد.  

7- زیره با اصطکاک مناسب

لغزش می ‌تواند تعادل را به هم بزند، بنابراین بهتر است کفشی انتخاب کنید که زیره آن روی سطح مورد استفاده اصطکاک مناسبی داشته باشد. این ویژگی به‌ خصوص برای کفش روزمره و پیاده ‌روی اهمیت بیشتری پیدا می ‌کند.  

8- جنس راحت و قابل تنفس

اگر قرار است کفش چند ساعت در روز پوشیده شود، جنس رویه هم مهم است. مواد قابل تنفس می ‌توانند به مدیریت تعریق کمک کنند و روی راحتی کلی پا اثر بگذارند.

چه کفش ‌هایی برای پای پرانتزی مناسب ‌ترند؟

کفش پیاده‌ روی و روزمره برای استفاده مداوم در طول روز، اولویت را به کتونی روزمره و کفشی بدهید که اندازه مناسب، پنجه جادار، پاشنه باثبات، زیره مناسب و امکان تنظیم داشته باشد. اگر قرار است روزانه مسافت زیادی راه بروید، راحتی کفش را در همان چند دقیقه اول جدی بگیرید. کفشی که از همان ابتدا نقطه ‌ای از پا را تحت فشار قرار می‌ دهد، انتخاب مناسبی نیست و نباید روی جا باز کردن آن حساب کنید. کفش ورزشی برای ورزش، نوع فعالیت اهمیت زیادی دارد. کفشی که برای پیاده‌ روی طراحی شده الزاماً بهترین گزینه برای دویدن، تمرینات باشگاهی یا ورزش ‌های پرتحرک نیست. اگر پای پرانتزی همراه با درد زانو، تغییر الگوی راه ‌رفتن یا مشکل دیگری است، بهتر است انتخاب کفش ورزشی با نظر متخصص انجام شود، چون نیازهای هر فرد ممکن است متفاوت باشد. بوت و نیم ‌بوت در فصل سرد هم همان اصول پابرجاست، پنجه کافی، پاشنه نسبتاً کوتاه، زیره باثبات و بست مناسب. بوتی که فقط ظاهر طبی دارد اما پنجه آن تنگ یا پاشنه آن ناپایدار است، صرفاً به ‌دلیل عنوان طبی انتخاب مناسبی محسوب نمی ‌شود. صندل در صندل ‌ها، حمایت و ثابت ماندن پا اهمیت بیشتری پیدا می ‌کند. صندل ‌های کاملاً آزاد که پا در آن ‌ها مدام جلو و عقب می‌ رود، برای استفاده طولانی‌ مدت گزینه ایده ‌آلی نیستند. مدلی را انتخاب کنید که پا را به شکل مطمئن نگه دارد و در قسمت انگشتان نیز فضای کافی داشته باشد.  

چطوری با صندل استایل شیک بزنیم؟

هنگام خرید کفش برای پای پرانتزی به چه چیزهایی توجه کنیم؟

به‌جای اینکه فقط دنبال عبارت کفش مخصوص پای پرانتزی باشید، خود کفش را بررسی کنید:

این جدول یک معیار عمومی برای خرید است، نه نسخه درمانی. اگر برای شما کفی یا اصلاح خاصی تجویز شده، کفش باید با همان وسیله و شرایط پا سازگار باشد.

چه کفش‌ هایی برای پای پرانتزی مناسب نیستند؟

• کفش‌ های خیلی تنگ فشار روی انگشتان و جلوی پا ایجاد می ‌کنند و با فرم طبیعی پا سازگار نیستند.
• کفش ‌های بسیار پاشنه ‌بلند برای استفاده طولانی‌ مدت، انتخاب مناسبی برای فردی که مشکل زانو یا ناراحتی هنگام راه‌ رفتن دارد نیستند.
• کفش ‌های کاملاً ناپایدار اگر زیره یا پاشنه به‌راحتی کج می ‌شود و پا را به‌ خوبی نگه نمی ‌دارد، ممکن است هنگام راه‌ رفتن احساس ثبات کافی نداشته باشید.
• کفش‌ هایی با پنجه باریک حتی اگر از نظر ظاهری زیبا باشند، نباید انگشتان را تحت فشار قرار دهند.
• کفش‌ هایی که کفی تجویز شده داخل آن‌ ها جا نمی‌ شود: اگر ارتز یا کفی اختصاصی دارید، کفشی بخرید که فضای لازم برای آن را داشته باشد.

آیا کفی طبی برای پای پرانتزی لازم است؟

کفی طبی یا اُرتز زمانی معنا پیدا می ‌کند که بر اساس وضعیت پا، نحوه راه‌ رفتن و مشکل فرد، استفاده از آن توصیه شده باشد. حتی در منابع پزشکی، اثر کفی ‌ها به نوع مشکل و شرایط فرد وابسته است و نمی ‌توان یک نوع کفی را برای همه افراد دارای پای پرانتزی مناسب دانست. به ‌خصوص از خرید کفی ‌هایی که با وعدهصاف کردن قطعی پا یا درمان پای پرانتزی بدون نیاز به پزشک فروخته می‌ شوند، با احتیاط برخورد کنید. تشخیص علت و شدت انحراف قبل از استفاده از اصلاحات اختصاصی اهمیت دارد.  

چه زمانی باید برای پای پرانتزی به پزشک مراجعه کرد؟

اگر پای پرانتزی در بزرگسالی با یکی از این موارد همراه شده، بهتر است ارزیابی تخصصی را جدی بگیرید:

• درد مداوم یا رو به افزایش در زانو یا پا
• تغییر تدریجی فرم پا
• تفاوت واضح بین دو پا
• اختلال در راه ‌رفتن یا احساس بی ‌ثباتی
• محدود شدن حرکت زانو
• شروع یا تشدید مشکل بعد از آسیب
• نگرانی درباره شدت انحراف یا نیاز به کفی و اُرتز

در کودکان نیز پای پرانتزی در سنین پایین می ‌تواند بخشی از رشد طبیعی باشد، اما باقی ماندن آن، شدید شدن، یک ‌طرفه بودن یا همراه شدن با درد نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.  

بهترین روش امتحان کردن کفش برای پای پرانتزی

کفش را فقط در حالت نشسته امتحان نکنید. چند قدم با آن راه بروید و به نقاط فشار توجه کنید. اگر امکان دارد:

• هر دو لنگه کفش را امتحان کنید.
• چند دقیقه با آن راه بروید.
• انگشتان را حرکت دهید و مطمئن شوید فشرده نیستند.
• پاشنه را بررسی کنید که بیش از حد از کفش بیرون نیاید.
• اگر کفی طبی دارید، کفش را همراه با همان کفی امتحان کنید.
• کفشی را که از همان ابتدا دردناک است، صرفاً به امید جا باز کردن نخرید.

اندازه پا نیز می‌ تواند با گذشت زمان تغییر کند، بنابراین بهتر است طول و عرض هر دو پا هنگام خرید بررسی شود.  

سخن پایانی

اگر بخواهیم موضوع را ساده کنیم، برای پای پرانتزی به ‌جای جستجوی یک کفش جادویی، دنبال کفشی باشید که اندازه درست، پنجه جادار، پاشنه کوتاه و باثبات، زیره مناسب، قسمت عقب محکم و امکان تنظیم داشته باشد. اگر هم به کفی یا اُرتز نیاز دارید، کفش باید فضای کافی و ساختار مناسب برای استفاده از آن را داشته باشد.